VALSE BINGO
Econometrie had ik gestudeerd en daarna werkte ik op een innovatie-afdeling voordat ik de overstap naar het onderwijs maakte. Ik had een half jaar stage gelopen en daarbij vooral meegekeken. En nu had ik een baan en mijn eigen klassen. Daar stond ik… voor die lastige 2 havo klas.
Met buikpijn liep ik naar mijn lokaal. Want het was een klus om ze les te geven! Het begon er al mee dat ze met z’n 32-en waren en ik maar voor 30 leerlingen tafels en stoelen had. De eerste minuten van de les gingen dus op aan het zoeken naar meubilair.
We waren al een aantal weken onderweg met elkaar en het was wel duidelijk dat ze wiskunde niet leuk vonden. Daar ging ik dus wat aan doen!
Na schooltijd knutselde ik een bingo in elkaar. Voor elk getal op de bingokaarten bedacht ik een som met precies dat getal als uitkomst. En die som had natuurlijk te maken met de wiskunde die ze op dat moment moesten leren. Man wat was ik goed bezig, dit zouden ze vast leuk gaan vinden! Ik denk dat ik er ook prijsjes bij had, het kon niet meer op.
En toen was het zover.. de klas, de bingokaarten en mijn uitleg van wat de bedoeling was. Het ging volgens plan, totdat een leerling door de klas heen praatte en vroeg: “Wat moeten we doen als we valse bingo hebben?”, waarop een andere leerling direct reageerde met: “Een liedje zingen”.
Het volgende moment riep een leerling “bingo!” en weer een tel later stond de halve klas op tafel “lang zal ze leven” te zingen. Ik had het niet onder controle.
Maar gelukkig zongen ze “lang zal ze leven”, mocht er iemand door de gang langslopen en naar binnen kijken, dan leek het tenminste nog ergens op.
Pfff.. het was ploeteren, maar wat leerde ik veel van deze klas! En in de lerarenkamer kon ik altijd even stoom afblazen en goede raad van collega’s ontvangen. Het was belangrijk om te kunnen sparren in een open en veilige omgeving.
Meesterlijke Mail; jouw gids door het schooljaar in het voortgezet onderwijs. Abonneer je hier: