Pfff die ene leerling. Of die ene klas. Ze zitten wel voor je neus, ja ze zijn naar school gekomen. Maar daar is ook alles mee gezegd. Ze willen niks en ze doen niks.
Ik durf wel te stellen dat elke docent dit meemaakt. En dat elke docent regelmatig moet zwoegen om een klas of een leerling mee te krijgen.
Een docent staat er alleen voor. In de regel ben je alleen met je klas in het lokaal. Er is niemand die je steunt of helpt bij het onderwijs aan deze klas in dit uur. Dat is inherent aan ons onderwijssysteem. Maar hoe alleen laat je docent hierin zijn?
Na de les is het pauze en de docent haalt koffie in de personeelskamer. Daar heerst altijd een sfeer van “iedereen heeft alles onder controle” . Echt niet dat deze docent even stoom gaat afblazen bij een collega; dan wordt duidelijk dat hij of zij niet alles onder controle heeft. Dat kan natuurlijk niet. De docent schuift aan en raakt in gesprek over het afgelopen weekend.
Na de les is het pauze en de docent haalt koffie in de personeelskamer. Daar wordt vaak geklaagd over klassen. Deze keer wordt er geklaagd over de klas die hij of zij net had. ” Ohh wat fijn, ik ben niet de enige”, denkt deze docent en hij gaat erbij zitten. En klaagt mee. Over hoe ongemotiveerd de leerlingen zijn en hoe schadelijk social media is voor hun spanningsboog.
Na de les is het pauze en de docent haalt koffie in de personeelskamer. Daar wordt bijgepraat over het weekend. Of soms overlegd over een klas, een leerling of een situatie. Deze docent gaat zitten en raakt in gesprek met de docent naast hem of haar. Het is makkelijk om even stoom af te blazen over het afgelopen uur in dit gesprekje. Fijn is dat!
Ook is deze collega bereid om mee te denken want dat gebeurt wel vaker dat docenten even hun moeite delen en samen even sparren.
De volgende les aan deze klas, de docent moet er weer heen en weer les geven aan deze klas. Welke personeelskamer gun jij deze docent?